Klassikaal of digitaal?
Voor de “lesvrije periode” kwam ik terecht in een Linked-in discussie die al snel dreigde te verworden tot een welles-nietes discussie over klassikaal versus meer geïndividualiseerd, leerling gestuurd onderwijs, digitaal. In het kader van “Hergebruik” – ik blijf ten diepste de zoon van een oud-ijzerboer – geef ik hieronder mijn commentaar, wat zoals zal blijken geïnspireerd is op de SAMR stadia.
In een artikel waarvan ik eerlijk gezegd vergeten ben vast te leggen wie het ook al weer schreef – je wordt lui in zo’n lesvrije periode – werd als een van de slechtste manieren om docenten ‘aan ICT’ te krijgen, gesteld dat je hen probeerde te overtuigen van de betere effectiviteit van de technologie. Het is beter, stelde de auteur, hun ervaringen, expertise en de ondwerwijskundige successen daarvan vooral serieus te nemen en gezamenlijk uit te zoeken hoe die expertise effectiever kon worden ingezet middels techniek. Dat is me uit het hart gegrepen. Niet 50 minuten college, maar ook niet 50 minuten vogelen met iPads…
Ik hoor mijn moeder weer: Jij hebt gelijk, maar jij ook… Volgens mij gaat het in deze discussie niet over óf, óf. Natuurlijk zijn er ook in een klas vol tablets of laptops klassikaal gestuurde momenten. De docent maakt het verschil, lees je overal. Dat geldt voor jouw lerares, Joris ,maar eveneens voor de vele docenten die ik mét tablets of MacBooks ( of andere laptops, hoor) zie lesgeven. Dat die klassikale momenten afgewisseld worden met individueel werk – op niveau, op tempoverschil etc, daar wijzen jouw antwoordboekjes ook op. Dat is dus niet nieuw. Wel nieuw is de mogelijkheid om webtools in te zetten om lerenden in en buiten de klas te laten overleggen samen content te laten produceren.
In het SAMR – model wordt dit mooi getoond.
Waar in het niveau S(ubstitution) eigenlijk niets anders is dan het al was – zeg pdfjes in plaats van antwoordboekjes, komt bij het niveau A(ugmentation) de automatiseringskant van webtools om de hoek kijken: een snelle check via een google-form om te zien of jij het echt begrepen hebt is zoiets, of een formatieve toets in Socrative. Waar ik voorheen weken in het ongewisse was of nu eigenlijk echt mijn hele klas had begrepen hoe het bezittelijk voornaamwoord écht anders in denkwijze over taal werkt dan in het Nederlands, ben ik nu in pakweg twee lessen er zeker van dat het begrepen wordt. (Daarna nog leren toepassen natuurlijk en inslijpen); In het niveau M(odification) is er een echte verandering te zien: je laat je leerlingen schrijven voor écht publiek. Dat ook kan reageren en het vaak nog doet ook. Een site als Kidblog.org geeft leerlingen die een verdiepingstaak doen de mogelijkheid om hun gedachten te delen met anderen; Het R(edefinition) niveau brengt het leren tot centrum: niet de technologie. Als leerlingen groepsgewijs een video moeten produceren waarmee ze “lagere jaars” onderwerpen van een vak uitleggen op hun niveau, is de technologie een hulpmiddel voor de samenwerking. http://goo.gl/Miyqw
Deze blog is geschreven – hopelijk net op tijd? – in het kader van een quadblog
Naschrift, na de oproep van Frans Droog om toch de bron terug te vinden uit de inleiding: hij stond natuurlijk gewoon in mijn scoop.it item over hoe je een ie-leraar wordt en heet: Beware, Ye smashing Archetypes
App voor LO docenten
Al eerder schreef ik over de Australische Jarrod Robinson, een enthousiaste docent lichamelijke opvoeding, die ook gek is op de mogelijkheden van apps – en deze ook maakt. Van zijn hand zijn intussen Easy assessment verschenen, een app om rubrics mee te maken en die te gebruiken om je leerlingen feedback mee te geven – geschikt voor alle vakken; Easy Attendance – een app om aanwezigheid van je leerlingen makkelijk bij te houden; Easy Portfolio – nomen est omen…; Fitness tests, dat anders dan de naam doet vermoeden, eigenlijk een eBook vermomd als app is, maar wel met de beschrijving van 30 verschillende fitness tests; Music Workout, een interval timer die gebruik maakt van de muziek op je mobile “device” en Sports Rules, een app waarmee je snel de regels van 20 populaire sporten kunt opzoeken.
Jarrod maakt tegenwoordig ook een app waarmee je alles op het gebied van wat hij maakt en publiceert kunt volgen. Deze is geschikt voor Android en iOs voor mobiele apparaten en voor de Chrome Browser; binnenkort zal hij verschijnen als Windows en Blackberry app. Deze man heeft het volgens mij begrepen: we stevenen in de wereld af op BYOD of BYOT. Als jij ervoor zorgt dat iedereen op alle platforms je boodschap kan lezen, wordt je app aangeschaft. En dan: de massa is de kassa…
3 kortingscodes voor congres onderwijs en sociale media
Van 14 tot en met 17 mei aanstaande is in het nieuwe filmmuseum EYE in Amsterdam het tweede nationaal Nationaal Congres Onderwijs & Sociale Media (NCOSM). Mij werd verzocht hier aandacht aan te besteden.
Het congres biedt in drie dagen voor PO, VO / MBO en HO een aantrekkelijk programma met sprekers die er toe doen in onderwijskundig Nederland. Voor “kenners” zijn mensen als Pedro de Bruykere ( auteur van “Het kind is tegenwoordig”) of Frans Schouwenburg ( van Kennisnet) wellicht al de reden om de beurs te bezoeken, het programma ziet er aantrekkelijk uit.Karin Winters, Michel van Ast, Willem Karssenberg, Erno Mijland om maar een paar beroemdheden te noemen geven er workshops.
Voor docenten zijn de drie dagen ingericht, voor schoolleiders en bestuurders zijn er vergelijkbare sessies, de dag voorafgaand aan het congres.
Sociale Media “are here to stay”, en in onderwijsland worden we er dagelijks mee geconfronteerd. Putten we de mogelijkheden van social media uit? Moeten we ze vooral buiten de deur houden – en hoe dan? Zaken die allemaal aan de orde komen, waarbij mijn zoektocht er vooral een zal zijn naar de (nog onbenutte) mogelijkheden van Social Media. De beurs is mijns inziens dan ook zeker een bezoek waard.
Op deze plek mag ik drie kortingscodes voor het congres Onderwijs en Sociale Media aanbieden met 10% korting. Je gebruikt dan deze link om je in te schrijven, en deze code: Krommenhoek-10%. Wordt hier gebruik van gemaakt, mag ik voor de halve prijs naar de bijeenkomst. Mooie manier van bijna gratis reclame maken. Knap bedacht van de organisatoren. Ik ben er in elk geval ingetrapt.
Maar alle gekheid op een stokje, ook zonder deze lokeend was ik wel naar het IJ gekomen…
Tot ziens op het congres?
Compacten en verrijken met hulp van social media
Afgelopen week was – door mijn eigen schuld – deze wordpress site uit de lucht. drukte in mijn persoonlijke leven kan ik er de schuld van geven natuurlijk. Eerlijker is te ver melden dat ik op een van mijn apparaten het wachtwoord kwijtend, een nieuw heb gevraagd en toen vergeten ben dit aan te passen in de configuratiefile van wordpress. Zucht.
Van Frans Droog kreeg ik de terechte opmerking dat het afgelopen week mijn beurt was in onze quadblog sessies.
Gelukkig heb ik een experimentje met bloggen met een deel van een van mijn klassen. Daarover gaat het onderstaande bericht…
Toen Wolfert Tweetalig nog een jonge school was, bedachten we dat het een goed idee zou zijn om de begaafde leerlingen niet “opo hun honger” te laten. Via een adviesbureau werden we geschoold om te differentiëren op een manier die op dat moment nog tamelijk nieuw was; De leerlingen verwerken sneller de stof dan hun klasgenoten, zonder daarbij minder te leren. Dat doen ze door oefeningen waar ze direct het antwoord voor zien over te slaan. Aan het eind van een periode hebben ze dan tussen 1 en twee weken gewonnen op hun klas. Deze methode heet “Componenten”, eigenlijk gewoon indikken dus. Hierna wordt aan de leerlingen een programma van verrijking aangeboden, waarin het eigen vak wel “motor” is, maar waarbij verbreed wordt. De opdrachten zijn daarom vaak vakoverstijgend. Naast vakinhoud oefenen de leerlingen zo met plannen, aanpassen van de plannen, nadenken (vooruit, reflecteren dan), beoordelen, links leggen tussen vakken en inhoud uit de “echte” wereld. Ze houden een logboekje bij over wat ze doen voor deze activiteiten en wat ze daarvan vinden.
Nu ik op de jonge school Wolfert Lyceum ben gaan werken als intern opleider, maar ook weer als docent Frans, leek het me een goed idee om de vlottere leerlingen deze kans ook te bieden. Natuurlijk is de techniek geëvolueerd. Vandaar:
De leerlingen krijgen via Google Drive beschikking over de antwoordbladen van het hoofdstuk; over een proeftoets via Google Forms ( automatisch gecorrigeerd via Flubaroo script; feedback aan de leerlingen via FormEmailer script ( met dank aan Suzanne Lustenhouwer).
Via Edmodo houden we contact: ik kan hen aansporen een (ander) proeftoetsje te doen, of een “poll” in te vullen. Via KidBlog houden de leerlingen hun vorderingen en vragen bij en kijken ze terug op hoe een week is verlopen. Vandaag zijn ze begonnen met het maken van een plan voor hun verrijkingsopdracht. Hieronder vind je een afbeelding van de papieren planning van de leerlingen voor de verrijkingsopdracht die ze hebben gekozen: het opzetten en uitvoeren van een modeshow.
Ikzelf ben erg benieuwd naar het niveau dat de leerlingen kunnen blijven behouden. Eerste tekens zijn hoopvol: Alle vier geselecteerden leverden voor de vaardighedentoets een zelfde of betere prestatie.
Wat nog niet vanzelf gaat is het bloggen, of het even overleggen met de docent. Misschien iets om te combineren? 
Ik vind het leuk als je reageert op de Blogs van de leerlingen.
Hier is de link naar de blogsite.
iPad in Education for DUMMIES
Sam Gliksman heeft het gefikst. De Amerikaanse expert in technologie en daarmee mogelijke hervorming van onderwijs heeft onlangs een 400 pagina’s dik boek over boekloos onderwijs doen uitgeven. Sam is al geruime tijd behoorlijk in de ban van de mogelijkheden van de tablet en houdt daar ook een website over bij, die wereldwijd vele actieve leden kent.
Als je nagaat dat de 1e iPad in 2010 verscheen en intussen de verkoop van de iPads die van MacBooks met een verhouding 2:1 overtreft op scholen, is het niet vreemd dat Sam concludeert dat de tablet het in zich heeft bij te dragen aan veranderingen in de klas. In zich heeft, want verwachten dat dit vanzelf gaat, dat tablets de motor voor verandering zijn, is echt onzin. Dat mobiele technologie gebruikt kan worden om het onderwijs opnieuw te doordenken, was Sams reden zijn boek te schrijven. Het boek is dus echt voor docenten geschreven en niet voor ‘techies’, docenten die op zoek zijn naar nieuwe manieren hun leerlingen te motiveren.
iPad in education for dummies is in 7 delen opgesteld, die niet in die volgorde hoeven te worden gelezen:
- kennismaking met de iPad, met onder meer hoe je een klas vol leerlingen met iPads managet
- hoe je de voorgeïnstalleerde apps gebruikt, nieuwe vindt en toepast, hoe je e-books koopt en van notities voorziet.
- hoe je content vindt en organiseert
- hoe je digitaal leest en schrijft, maar ook hoe je met de tablet data kunt verzamelen en analyseren,
- hoe je met media gereedschap zoals iMovie, poppenspel apps en animaties verhalen kunt (laten) vertellen
-hoe je met de iPad printen, kopiëren en allerlei presentatiesoftware inclusief een digibord vrijwel overbodig maakt
- 10 sleutel elementen om een succesvol iPad programma op te zetten.
Het boek sluit af met een appendix, waarin Sam enkele ervaren docenten uit basis- en middelbaar en hoger onderwijs aan het woord laat met lesvoorbeelden waarin de iPad een rol heeft, verspreid over diverse vakken. Namen als Lisa Johnson en Leah Lacrosse geven aan dat Sam niet de minste experts gekozen heeft.
Ik heb intussen heerlijk zitten grasduinen in Sam’s boek. Laat me erdoor inspireren. Blij overigens dat het een boek is. Kon Sam het me sturen, mét een opdracht.
Het boek is verkrijgbaar via Amazon.com
Youtube downloaden – en een app om te uploaden
Zo af en toe wil je wel eens een filmpje laten zien. Dat kan natuurlijk met Youtube, maar wat nu als internet het niet doet? Wordt langzamerhand steeds zeldzamer, maar toch… Een plan B is altijd aan te raden.
Op de site youtubedownloader staat een aantal interessante zaken. Van de maker van de site kreeg ik het verzoek zijn handleiding te delen. Bij dezen, Sander!
Ook staat een aankondiging van de youtube capture app. Dat is een eenvoudige bewerkingen-app voor iPhone gemaakt, die het uploaden van video’s vergemakkelijkt.
Na het installeren hoef je alleen je aan te melden op je google account en word je vervolgens bij de hand genomen om de app in te stellen. Zo krijgt de app toegang tot je filmrol, word door een instelling voorkomen dat je verticaal filmt en achteraf je opname moet draaien en log je al dan niet in bij facebook en/of twitter.
Bij je eerste filmje wordt aan het eind van het filmen direct naar youtube ge-upload. Je ziet dan ook je overige films ( als die er zijn natuurlijk) in je filmrol staan en heb je de mogelijkheid deze te plaatsen.
Voor wie snelheid wil is dit dus een no-brainer. Wie wat meer wil vogelen met zijn opnames voor ze op Youtube te plaatsen…
Bron: Youtubedownlaoder.nl
Wat je er in de les mee zou kunnen:
Laat leerlingen de stappen van hun lab-rapport middels de video documenteren. ( kan ook met Videolicious)
Laat leerlingen bewijs aanvoeren van hun zelfstandig werk buiten jouw zicht voor een korte scène.
laat leerlingen in de gymnastiekles een perfecte uitvoering van een oefening tonen.
Social Media, mensenrechten en twijfels over onderwijstoepassingen
Dit artikel is mede geschreven als onderdeel van een QuadBlog
In mijn workshops over het gebruik van de iPad als leermiddel komt steevast een moment voorbij waarop deelnemers de vraag stellen hoe dat nou moet, met twitter, facebook en dergelijke. Ik ben van nature een nieuwsgierig iemand, maar toch ook wel een beetje voorzichtig, dus zelf hád ik al facebook, maar hield die alleen voor vrienden, familie en wat oudere ex-leerlingen zichtbaar; toen ik startte met twitter was ik ook heel voorzichtig met het posten van privé-zaken, maar merkte wel hoe de wereld voor me open ging door sleutelfiguren te gaan volgen. In mijn 34 jaar voor de klas heb ik het gevoel in de ongeveer anderhalf jaar dat ik nu intensiever tweets gebruik als input voor mijn professionele ontwikkeling, meer geleerd te hebben dan in willekeurig welke periode daarvoor. Ik ben dus enthousiast over de mogelijkheden van social media en dat vertel ik de deelnemers van de workshops.
In de klas zet ik Edmodo in, Voicethread, gebruik de faciliteiten van onze school-google-accounts. En ja, ik tweet soms met leerlingen, vooral áán, als iets gecorrigeerd is en de cijfers staan gepubliceerd. Ik volg wat leerlingen en zie daar vooral pubertweets voorbij komen.
Toen aan het begin van dit cursusjaar een ouderpaar weigerde hun kind zich te laten inschrijven voor welke ICT-tool dan ook met uitzondering van de mail en Magister, was ik dan ook wat verbaasd. Zij waren door lagere school en wijkagent gewaarschuwd voor de enorme gevaren die schuilen in het je kind zich laten bewegen op het internet. Dat viel toch wel mee, mits er juiste begeleiding en goed afspraken waren, was samenvattend mijn redenatie. Na heel veel mailwisseling werd het stil. Ik zorgde ervoor dat de mededelingen die ik via Edmodo naar de klas stuurde deze leerling via mail bereikten – behalve als ik dat vergat(sorry, sorry). Onlangs publiceerde de schooldirectie het nieuwe Social Media protocol. De leerling mag nu – op zijn nadrukkelijk verzoek – wel meedoen op Edmodo. Weer een zieltje gewonnen, zou je zeggen. Maar nu…
In de afgelopen periode is een kind in mijn omgeving samen met wat anderen op twitter bezig geweest op een manier die tot gevolg heeft dat er nu politiebegeleiding nodig is vanwege bedreigingen. Kind moet iedere dag op de weg naar en terug van school begeleid worden door een van de ouders. Het is de vraag of reizen naar een niet-Europees buitenland in de komende tijd zo verstandig is. Vanmorgen las ik een interview in de Volkskrant met Raj Goel oprechter van Brainlink, waarin hij waarschuwt tegen niet Big Brother, maar Little Sisters – alle mobiele telefoontjes, die al onze bewegingen en communicatie registreren en – dat triggerde me – dat al die foto’s, tweets, facebookberichten, sms-en en telefoontjes samen met hun plaatsbepaling niet meer het eigendom zijn van ons, de telefoonbezitters, maar van de telecom-giganten als Google. Nare voorbeelden komen voorbij in het artikel. Voorbeelden waarvan je soms denkt, já, doe dat dan ook niet, maar soms echt te pijnlijk voor woorden: een Amerikaanse vertaler die de gevangenis in moet inThailand vanwege de Engelse vertaling van een kritisch boek over de koning, dat verzin je niet.
Ik begin dan ook te twijfelen: welke social media kan je veilig gebruiken in de klas? Als Google in het kader van de Amerikaanse Patriot Act gegevens moet afstaan, ook van buitenlandse klanten, dan is het slecht gesteld met de mensenrechten, met de soevereiniteit van de individuele eindgebruiker, stelt Goel.
En de twijfel gaat verder: moeten we dan wel social media gebruiken? Stellen we – met de beste bedoelingen – onze leerlingen mogelijk niet bloot aan eeuwigdurende achtervolging via domme opmerkingen van hun kant, opmerkingen die niet verdwijnen? Of moet je doen als Raj Goel zelf: “Zolang ik mijn kinderen de sleutels van de auto niet toevertrouw, mogen ze van mij ook niet zonder begeleiding op de digitale snelweg.”?
Wat vinden jullie?
=====
Naschrift:
Eigenlijk gaf iedereen die reageerde me het gevoel: Doorgaan, maar als opvoeder ervoor zorgen dat je kinderen, je leerlingen, mediawijs kunnen worden.
Willem Karssenberg (@trendmatscher) vatte dit mooi samen in zijn “speakpipe” waarvan ik hier de link toevoeg.
MyCQs – Met zijn allen Multiple Choice Vragen maken op iPhone ofiPad
MyCQs is een app die op het moment (04-01-2013) gratis wordt aangeboden in de Nederlandse iStore. Hij is ontwikkeld door twee studenten medicijnen in Engeland, bedoeld om hun maatjes te helpen beter toetsen voor te bereiden door elkaar vragen te stellen.
Je kunt er Multiple Choice tests mee maken maar vooral laten maken door je leerlingen. Omdat het een samen – leren – app is kan je er snel met een vakgroep bij voorbeeld formatieve tests mee ontwikkelen en op elkaar testen. Toch is hij vooral bedoeld voor studenten, bovenbouwleerlingen, denk ik: test je vriendjes, maar ik durf het best aan deze app uit te proberen met mijn onderbouwleerlingen.
Je begint met de app te installeren via de IoS Appstore
Als je de app op je i-device hebt geïnstalleerd opent het spashscreen:
Hierna wordt je gevraagd een account te maken ( wie zou nu eens een manier bedenken om dit makkelijker te maken, single sign-on, weet ik veel. Veel van mijn cursisten worden hier echt stapgek van…). Je kunt het account koppelen met facebook, of een eigen account maken. Omdat ik voor mijn werk een ander mailadres gebruik dan mijn facebook, heb ik maar een eigen account gemaakt. Toch is die optie interessant ( zie hieronder)
Je tikt je gegevens in, kies een leuke (!) foto van jezelf en tikt op create account. Zoals het hoort krijg je een bevestigingsmail waarin je in het Engels wordt welkom geheten en gevraagd wordt te helpen de app beter te maken.
Zodra je je account gemaakt hebt, kan je tests maken. Het zijn altijd MC vragen met ten minste 1 goed en 1 fout antwoord en de mogelijkheid er meer afleiders ( foute antwoorden) aan toe te voegen. Ook kan je uitleggen waarom het goede antwoord juist is en een afbeelding toevoegen.
Vanaf vijf vragen kan je jouw toets online zetten.
Een andere gebruiker kan dan de test doen, of je kunt leerlingen vragen de test te doen.aff
De app is tot nu toe redelijk ‘basic’ : je kunt nog niet elkaar vragenlijsten aanpassen. Toch lijkt dit een enorm leuke manier van kennis laten verwerken door studerenden.
De afgelopen twee weken is hij overigens 13.000 keer gedownload!
Snel !! hij is gratis !!
Je kunt natuurlijk ook lid worden van hun facebook: Door de app te koppelen aan je facebook account kan je je “vrienden” mee laten kijken op je tests
En hen volgen op Twitter
Kortom, een app in ontwikkeling, met POTENTIE.
Dit bericht is een bewerking van de post van Carol Mortensen (Thanks, Carol!!)
MyCQs – Multiple Choice Questions On Your iPhone & iPad | MyWeb4Ed.
3 stuks gereedschap voor docenten
Je kent het vast, snel even een aantekening maken over een leerling, of het beoordelingsblaadje bij een presentatie. Ik ken collega’s die daar agenda’s mee volkladden. Tabellen met plussen en minnen worden geduldig volgeplakt, zodat bij een ouderavond of een rapportvergadering goed beslagen ten ijs gekomen wordt.
Met de komst van mobiele apps is vanzelfsprekend een serie van die aantekenboekjes als apps verschenen. Ik bespreek er hier drie stuks “gereedschap” voor de docent.
De eerste gebruik ik al enige tijd en ben er blij mee. Hij heet “Pick me” ( zeg maar: “Ikke, Ikke!”)en is alleen voor de iPhone en iPad beschikbaar, kosten: €1,79.
Pick me voor iDevices
We geven nogal eens “beurten” in een klas en doen dat vaak ( zeg maar eerlijk!) met handopsteken, zodat uiteindelijk alleen de leerlingen die het weten aan bod komen, als we daar niet uiterst omzichtig mee omgaan. Deze app geeft je het gemak van verdelen van beurten. leerlingen die het niet weten of even iets anders te doen hebben, kunnen zich nu niet meer achter het woud van wel-weters verstoppen. Ze komen onherroepelijk aan de beurt. Onderzoek wijst uit dat door op die manier leerlingen vragen te laten beantwoorden, resultaten verbeteren. (Dylon, 2010)
Je kunt in deze app je leerlingen per klas “inlezen” via een CSV bestand, waar de makers een model van bijleveren.
In de klas kan je er foto’s voor de leerlingen aan toevoegen( handig voor iemand zoals ik, die moeite heeft om namen bij gezichten te onthouden… zo rond Kerst ken ik de meeste wel, maar af en toe… herkenbaar?). De “spin” knop kiest een leerling uit; met de groene of rode knop geef je aan of een leerling de vraag goed heeft of niet. Je kunt ervoor kiezen per sessie de leerling die een goed antwoord gaf uit beeld te laten. Na enige tijd ontstaat een beeld per leerling over het aantal goed beantwoorde vragen ten opzichte van het totaal. Voor jou als docent een indicatie voor extra hulp of verrijkend werk. Dat wist je toch al natuurlijk, maar nu is jouw “gut-feeling” te delen met ouders en collega’s. Winst, lijkt me.
Bij elke volgende periode kan je in de app de resultaten wissen.
Easy Assessment
 |
 |
 |
|---|
Dit is een app die geschreven is door de Australische LO docent Jarrod Robinson. Hij heeft een hele serie apps op zijn naam inmiddels, voor een deel vooral voor docenten LO, maar zeker ook voor docenten van algemeen vormende vakken. Deze app is verkrijgbaar voor iDevices en kost €1,79
Een van de zaken die mij altijd bijzonder heeft aangesproken in het Internationale Onderwijs ( zoals het IGCSE, het IB) is de manier van feedback geven en later beoordelen van leerlingen. Uit onderzoek (Hattie, 2007, 2009, Krijgsman, 2012) blijkt ook feedback indien juist uitgevoerd het leren van leerlingen zeer krachtig te stimuleren. Dat “juist” zit hem in het benoemen wat er goed is én hulp bieden met hoe het beter kan. Met goed ontworpen beoordelingscriteria kom je een heel eind. Heb je eenmaal zo’n set beoordelingscriteria bij elkaar, kan je kinderen ook makkelijker elkaar laten helpen een betere prestatie neer te zetten. Voor jou als docent kan een app als Easy Assessment je werk uit handen nemen, doordat je snel kunt beoordelen, snel aantekeningen in de vorm van tekst of foto’s kunt toevoegen. Easy dus, logische naam…
Easy assessment wordt overigens pas écht easy nadat je een hoeveelheid voorbereiding hebt gedaan: Klassen en leerlingen invoeren, rubrics ( beoordelingsmatrices) samenstellen en taken ontwerpen waar die rubrics aan te hangen zijn. Is dat eenmaal gebeurd, dan is vrij snel een goed gewogen oordeel te geven over prestaties van je leerlingen, waarbij die prestaties dan ook nog voorzien kunnen worden van aantekeningen en foto of videomateriaal. Allemaal niet erg gemakkelijk gedocumenteerd, vandaar bijgevoegde pdf’s.
Easy Assessment 1 – Workflow Klas
Easy Assessment 2 – Workflow Rubric
Easy Assessment 3 – Workflow Taak
Notability
Notability app
In mijn iPad trainingen gebruik ik ook voor het observeren en het geven van feedback door medecursisten rubrics. Als je via een site als Rubistar een mooie rubric hebt samengesteld ( en in mijn geval vertaald in het Nederlands), kan je hem downloaden als Excel-file. Die kan je weer als pdf opslaan en vervolgens in dropbox plaatsen.
Door in de Dropbox-app de file aan te tikken en te openen met Notability, wordt hij in de app geladen.
Papierloze feedback
Je kunt dat herhalen voor zoveel leerlingen er zijn ( of dat laten doen door de leerlingen natuurlijk). Met de tekenfunctie kan je eenvoudig een rondje zetten om het geobserveerde gedrag. Daarna is het eenvoudig om formatieve feedback te geven: Je benoemt wat er goed is en geeft suggesties aan de hand van het hoger genormeerde niveau
Notability leest tegenwoordig ook uit Google Drive en kost € 1,79
Welke Apps gebruik jij om je leven als docent makkelijker te maken?
Bronnen:
-met dank aan @FransDroog voor de bronnen over het experiment van professor Dylan)
http://www.bbc.co.uk/programmes/b00txzwp
http://agilelearn.wordpress.com/2010/10/04/notes-on-the-classroom-experiment-bbcdylan-wiliam/
http://xyofeinstein.wordpress.com/2010/09/29/the-classroom-experiment-ik-wil-geen-vingers-zien-en-alle-andere-tips/
- Feedback:
Krijgsman, A.H. (2012) De invloed van feedback op communicerend leren
Hattie, J.A.C. & Timperley,H. (2012) The Power of feedback
Hattie, J.A.C. (2009) Visible learning, a synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Netherlands License.